காதல் என்பது மனித வாழ்க்கையின் மிக உயர்ந்த, மிக நுணுக்கமான உணர்வுகளில் ஒன்றாகும். அது இரு உள்ளங்களை இணைக்கும் ஒரு புனிதமான பந்தம். ஆனால் அந்த காதல் ஒழுக்கம் இன்றி நடந்தால், அது ஆசையாகவும், சுயநலமாகவும் மாறி மனித வாழ்வையே சிதைக்கக்கூடிய சக்தியாகிவிடும். எனவே காதலுக்கு அடிப்படையாக இருக்க வேண்டியது ஒழுக்கம் ஆகும்.
காதல் ஒழுக்கம் என்பது ஒருவரின் உணர்வுகளை மதிப்பது, மற்றவரின் சுதந்திரத்தை காப்பது, அவருடைய வாழ்க்கை இலக்குகளுக்கு தடையாக இல்லாமல் இருப்பது என்பதாகும். உண்மையான காதல் ஒருபோதும் கட்டாயப்படுத்தாது; அது உரிமை கேட்காது; அது பொறாமையை அடிப்படையாகக் கொள்ளாது. “என் காதல்” என்ற பெயரில் மற்றவரின் வாழ்க்கையை கட்டுப்படுத்துவது காதல் அல்ல, அது ஆட்கொள்கை.
ஒழுக்கமுள்ள காதலில் மரியாதை மிக முக்கியமானது. காதலிக்கிறோம் என்பதற்காக ஒருவரின் தனிப்பட்ட எல்லைகளை மீறுவது தவறு. அவரின் விருப்பம், விரோதம், குடும்பம், கனவுகள் – அனைத்தையும் மதிப்பதே காதல் ஒழுக்கம். காதல் பெயரில் பொது இடங்களில் அவமானப்படுத்துதல், மிரட்டல், கண்காணித்தல் போன்ற செயல்கள் காதலின் தூய்மையை அழிக்கின்றன.
மேலும், காதல் ஒழுக்கம் பொறுப்புணர்வையும் உள்ளடக்கியது. காதலிக்கும்போது ஒருவரின் கல்வி, தொழில், எதிர்காலம் ஆகியவற்றில் நல்ல மாற்றத்தை உருவாக்க வேண்டும். காதல் வாழ்க்கையை உயர்த்த வேண்டும்; வாழ்க்கையை வீழ்த்தக் கூடாது. “நீ இல்லாமல் நான் இல்லை” என்ற ஆபத்தான சார்பை உருவாக்காமல், “நீ இருந்தால் நான் மேலும் நன்றாக இருப்பேன்” என்ற ஆரோக்கியமான உறவாக இருக்க வேண்டும்.
இன்றைய சமூகத்தில் காதல் பல நேரங்களில் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. சமூக ஊடகங்களில் காட்டப்படும் செயற்கையான காதல், பொறாமை, ஆக்கிரமிப்பு ஆகியவை உண்மையான காதல் போலக் காட்டப்படுகின்றன. ஆனால் உண்மையான காதல் அமைதியாக இருக்கும்; அதில் பொறுமை இருக்கும்; அதில் நம்பிக்கை இருக்கும். ஒழுக்கமற்ற காதல் ஒரு நிமிட சுகத்தை தரலாம்; ஆனால் ஒழுக்கமுள்ள காதல் வாழ்நாள் அமைதியை தரும்.
முடிவாக, காதல் என்பது உணர்வு மட்டுமல்ல; அது ஒரு பொறுப்பு. அந்த பொறுப்பை ஒழுக்கத்துடன் ஏற்றுக்கொள்ளும் போது தான் காதல் மனிதனை உயர்த்தும் சக்தியாக மாறுகிறது. ஒழுக்கமில்லாத காதல் அழிவைத் தரும்; ஒழுக்கமுள்ள காதல் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் தரும்.
காதல்
கைப்பிடித்து இழுப்பது அல்ல…
காலடி வைத்து நடக்க
இடம் கொடுப்பதே காதல்.
உரிமை கேட்கும் ஆசை அல்ல…
உன் உரிமையை காக்கும்
அமைதியே காதல்.
“எனக்கே நீ” என்று
சங்கிலி போடுவது இல்லை…
“நீ நீயாக இரு” என்று
விடுதலை கொடுப்பதே காதல்.
பொறாமை பேசும் வார்த்தைகள் அல்ல…
நம்பிக்கையால்
மௌனமாக நிற்பதே காதல்.
உன் கனவுகள்
என் காதலை விட பெரியவை என்றால்,
அவற்றுக்கு தடையில்லாமல்
நிழலாய் நிற்பதே ஒழுக்கம்.
தொலைந்து போனால் தேடுவது அல்ல…
தேர்ந்த பாதையில்
தளராமல் நடக்கச் சொல்வதே காதல்.
ஒழுக்கமில்லா காதல்
ஒரு நிமிட சுகம்…
ஒழுக்கமுள்ள காதல்
ஒரு வாழ்நாள் நிம்மதி.
மருதநிலவன்
No comments:
Post a Comment